Ik heb een ouderwetse telefoon. Zo eentje waar geen beeldscherm op zit waar je met je vinger over heen kunt vegen. Ik ben diegene die tijdens de rit in de metro naar zijn schoot staart waar een papieren boek ligt te rusten. In tegenstelling tot de rest van de reizigers die naar zijn handpalm staart waar een moderne appel-, blackcherry of siemensding in ligt.
Mijn telefoon doet het goed, begrijp me niet verkeerd. Maar hij krijgt raadselachtige, niet eerder vertoonde functionaliteiten. Laat ik het maar eerlijk zeggen, ik denk dat mijn telefoon helderziend is. In de lijst 'gevoerde telefoongesprekken' voorspelt mijn telefoon dat ik op 13 december 2013 a.s. een telefoongesprek ga hebben met een vast nummer in Amsterdam. Een paar degen eerder, 7 december, zal ik een mobiele telefoon bellen.
Geheimzinnig. Zou het dan toch betekenen dat de toekomst zich al heeft afgespeeld? En dat er door een technische fout de bewijzen niet zijn gewist? Zou mijn telefoon, omdat hij zo oud is, een van de weinige artefacten zijn waar we nog mee kunnen tijdreizen? Mijn overwerkte inbeelding gaat daar graag in mee. Ik zie het voor me. Take one: een James Bond-achtige land-crisis. In december is het kabinet voor de zoveelste keer gevallen, hebben we geen Euro meer en zijn het deze twee telefoontjes die van cruciaal belang zijn.
Terwijl ik in mijn fantasie druk bezig ben het land van de ondergang te redden (in strak pak en met zo'n keurig bijgehouden baardje dat moet overkomen als een slordige 'drie-dagen-baard'), is Sam al aan zijn winterslaap begonnen. Dave nog niet. Hij loopt een beetje onrustig rond, ligt af en toe op de bank, dan weer schuurt hij tegen zijn snurkende broer op het voeteneind. Ik weet dat hij liever voor een warme kachel ligt. Misschien heeft hij dit weekend geluk. Naast het feit dat het vandaag de officiële uit-de-kast-kom-dag is, vind ik het ook de officiële begin-van-de-herfst-dag.
Hij beweegt zijn pols naar zijn mond, zegt onopvallend in het microfoontje in zijn manchet: 'De situatie vraagt om een winterjas.' In zijn onzichtbare oordopje klinkt het antwoord: 'Roger. Copy that.'
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Gott nytt år
Uiteindelijk is het niet te doen, besloot ik. De verwachtingen zijn te hoog. Na maanden afwezigheid, kun je maar beter gewoon weer beginnen....
-
Mijn mailbox zit vol met nieuwsbrieven van een organisatie. Ik interesseer mij voor die organisatie. Ze doen goed werk. Laatst las ik dat ze...
-
Uiteindelijk is het niet te doen, besloot ik. De verwachtingen zijn te hoog. Na maanden afwezigheid, kun je maar beter gewoon weer beginnen....
-
Beste Hoge Pief, Met enige zekerheid ga ik ervan uit dat ook dit schrijven onbeantwoord blijft. Ik stel mij uw postvak voor als een grote on...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten