Verleden week zwoor ik dat als X. eenmaal veilig terug was, ik nooit meer ontevreden zou zijn.
Nou, hij is terug hoor. Helemaal heel. Een telefoontje en een fietstocht van twintig minuten verwijderd.
En we zijn bijgepraat. En ik was echt heel erg blij.
Maar nu ben ik toch weer ontevreden.
Over andere dingen.
Het gaat maar door.
Over Cruella, bijvoorbeeld. Alleen haar gezicht al veroorzaakt onnoemelijke bitterheid in mij. En angst.
Het is iets dat alle zoogdieren hebben, denk ik. Van de week zat een poes op de stoep kommer en kwel te jammeren. Zo te horen had ze haar dag niet, en het regende ook nog. Ik ben een poosje naast haar gaan zitten. Op mijn hurken met mijn paraplu opengeklapt, zodat ze even kon schuilen. Ze gaf dankbaar kopjes. Maar als snel, leunend met haar voorpootjes op mijn bovenbeen, begon ze toch weer te klagen. Hartverscheurend maakte ze duidelijk dat de wereld aan het vergaan was. Dat kon ik toch zeker wel zien, dat zag toch iedereen, de hele wereld moet dat toch zien? Zo klonk het ongeveer.
Toen ging mijn been slapen en moest ik weer verder.
Het is allemaal zo tijdelijk. En arbitrair. Het zijn net woorden. Zoals bordeaux en beige. Of poes.
Vandaag geleerd dat het woord poes in het Afrikaans een heel erg onbeleefd woord is. Alleen de meest gevaarlijke gangsters uit de diepste lagen van de samenleving bezigen het in hun vocabulaire. Kun je het je voorstellen? Zo'n schattig woord.
Ik pak er weer een wijn bij. Nu het wat kouder wordt dacht ik aan rood. Een Bordeaux. Met knoflook-olijven, van de markt. Heb ik voorlopig weer even niets te klagen.
20 september 2013
13 september 2013
Een week is vijf dagen
X. is op zakenreis. Voor een week. Dat is vijf dagen. We zien elkaar wel eens vaker zo lang niet. Maar dan is hij aan de andere kant van de stad, niet aan de andere kant van de wereld.
Hij zit op de rand van de aarde, zijn telefoon heeft daar geen bereik. Ik weet niet of hij veilig is geland, of er goed voor hem wordt gezorgd, of hij het naar zijn zin heeft. Als een bezetene probeer ik de rampscenario's uit mijn hoofd te bannen.
De keukenkasten zijn gedaan. De tuin gemaaid. De ramen gelapt.
Ik blijf aan hem denken.
Er zijn zoveel dingen die ik hem wil vertellen. Over wat de kassière gister tegen mij zei.
Over mijn spierpijn van het sporten.
Over het prachtige weer vanmorgen. Met die mistnevel op het gras, de laag hangende zon.
Over de man op de roltrap in het drukke station. 'Ha ha!' riep hij heel hard tussen de duizenden mensen in de ochtendspits. 'Goed zo, mensen! Goed zo!' Hij had meer ruimte om zich heen en iedereen liet hem met rust.
'Wat zou papa X. daar van vinden?' vraag ik aan Sam en Dave. Ze lijken me niet te horen.
Zelfs eindeloze herhalingen van Midsomer Murders kunnen mij niet opbeuren.
Ik tel de dagen af.
Hij zit op de rand van de aarde, zijn telefoon heeft daar geen bereik. Ik weet niet of hij veilig is geland, of er goed voor hem wordt gezorgd, of hij het naar zijn zin heeft. Als een bezetene probeer ik de rampscenario's uit mijn hoofd te bannen.
De keukenkasten zijn gedaan. De tuin gemaaid. De ramen gelapt.
Ik blijf aan hem denken.
Er zijn zoveel dingen die ik hem wil vertellen. Over wat de kassière gister tegen mij zei.
Over mijn spierpijn van het sporten.
Over het prachtige weer vanmorgen. Met die mistnevel op het gras, de laag hangende zon.
Over de man op de roltrap in het drukke station. 'Ha ha!' riep hij heel hard tussen de duizenden mensen in de ochtendspits. 'Goed zo, mensen! Goed zo!' Hij had meer ruimte om zich heen en iedereen liet hem met rust.
'Wat zou papa X. daar van vinden?' vraag ik aan Sam en Dave. Ze lijken me niet te horen.
Zelfs eindeloze herhalingen van Midsomer Murders kunnen mij niet opbeuren.
Ik tel de dagen af.
6 september 2013
Soep van liefde
Het dagdromen heeft mijn maag in een soep van liefde veranderd. Het beïnvloed alles dat ik doe.
Hoewel in mijn fictieve relatie met Penry-Jones al binnen een week de klad kwam. Ik had het idee dat ik een blok was aan zijn been. Verveelde mij terwijl hij moorden aan het oplossen was. En als hij thuis was, voelde ik mij ongemakkelijk in ons samenzijn. Het enige dat de relatie nog een beetje spannend maakte waren dramatische gebeurtenissen. En op een gegeven moment had ik genoeg van die dollemansritten naar het ziekenhuis. In mijn dromen zijn we als vrienden uit elkaar gegaan.
Maar de soep van liefde is gebleven. Door mijn dagdromen is alles anders.
Ik maak praatjes met vreemden. Lach tegen oude vrouwtjes.
Wachtend op de metro zie ik mensen verliefd naar elkaar kijken. In de zware warmte zie ik hun verlangende blikken. Ook al doen ze alsof ze collega's zijn, zegt zij tegen hem: 'ik moet er vandoor' en lacht hij vrolijk 'Doeg', ik weet wel beter. De lucht plakt door hun feromonen. Liefde zit in de lucht, de lucht is liefde.
Het dagdromen verandert mij in een jolige, glimlachende hippie.
Dus doe ik er nog een schepje bovenop. Ik beweeg niet, zit alleen maar voor mij uit te staren. En kunnen Sam en Dave sinds lange tijd weer ongestoord hun roes uitslapen op mijn schoot.
Hoewel in mijn fictieve relatie met Penry-Jones al binnen een week de klad kwam. Ik had het idee dat ik een blok was aan zijn been. Verveelde mij terwijl hij moorden aan het oplossen was. En als hij thuis was, voelde ik mij ongemakkelijk in ons samenzijn. Het enige dat de relatie nog een beetje spannend maakte waren dramatische gebeurtenissen. En op een gegeven moment had ik genoeg van die dollemansritten naar het ziekenhuis. In mijn dromen zijn we als vrienden uit elkaar gegaan.
Maar de soep van liefde is gebleven. Door mijn dagdromen is alles anders.
Ik maak praatjes met vreemden. Lach tegen oude vrouwtjes.
Wachtend op de metro zie ik mensen verliefd naar elkaar kijken. In de zware warmte zie ik hun verlangende blikken. Ook al doen ze alsof ze collega's zijn, zegt zij tegen hem: 'ik moet er vandoor' en lacht hij vrolijk 'Doeg', ik weet wel beter. De lucht plakt door hun feromonen. Liefde zit in de lucht, de lucht is liefde.
Het dagdromen verandert mij in een jolige, glimlachende hippie.
Dus doe ik er nog een schepje bovenop. Ik beweeg niet, zit alleen maar voor mij uit te staren. En kunnen Sam en Dave sinds lange tijd weer ongestoord hun roes uitslapen op mijn schoot.
30 augustus 2013
Dagdromen
Ik heb het dagboek-schijven weer ontdekt. Heerlijk om de bizarre fantasieën in mijn hoofd kwijt te kunnen. Ik heb namelijk Whitechapel ontdekt. Een misdaadserie dat op de Belg elke maandagavond wordt uitgezonden. En Rupert Penry-Jones speelt de hoofdrol.
Meer zeg ik niet, want X. leest mee.
Iedereen fantaseert. Sommige twaalfjarige meisjes hebben het met paarden. Anderen met Justin Bieber. Een vriendin van mij heeft ooit opgebiecht dat ze de natte T-shirt scene met Colin Firth als Mr. Darcy een hele avond heeft herhaald.
Evolutionair gezien moet het een voordeel hebben. Maar welke weet ik niet. Wat voor zin heeft het om te dagdromen over nooit. Het lijkt mij sowieso beter dan fantaseren over oorlog voeren in Syrië.
Och, zucht hij en kijkt weer glazig voor zich uit.
Meer zeg ik niet, want X. leest mee.
Iedereen fantaseert. Sommige twaalfjarige meisjes hebben het met paarden. Anderen met Justin Bieber. Een vriendin van mij heeft ooit opgebiecht dat ze de natte T-shirt scene met Colin Firth als Mr. Darcy een hele avond heeft herhaald.
Evolutionair gezien moet het een voordeel hebben. Maar welke weet ik niet. Wat voor zin heeft het om te dagdromen over nooit. Het lijkt mij sowieso beter dan fantaseren over oorlog voeren in Syrië.
Och, zucht hij en kijkt weer glazig voor zich uit.
9 augustus 2013
Boycot
Politiek vind ik net zoiets als links rijden op de snelweg. Ik hoor er niet tussen. Het is iets voor mensen in pak met das die graag netwerken, snelle jongens met een hoop bravoure en een dure auto. Of het is voor geëngageerde denkers, mensen die zich hun hele leven vastketenen aan hekken voor het grote goed.
Voor je het weet raak je verstrikt in ingewikkelde gesprekken waar je niet meer uitkomt, of in klem komt te zitten.
Maar met die discussies over de Olympische Spelen in Scotji, vind ik dat ik een standpunt in moet nemen. Alleen weet ik niet welke. Ik ben heel erg pro LGBT rights, ik twijfel alleen of een boycot van de Spelen de juiste oplossing is.
Nu blijk ik ongemerkt toch een standpunt in te nemen. Ik boycot namelijk al maanden, zo niet jaren, enkele sponsors van de Olympische Spelen. Want elke keer als ik een leuke functie zie op de website van Randstad, loop ik er consequent met een grote digitale boog omheen. Geen groter verdriet dan mijn carrièreplannen bespreken met de onaardige intercedente van Randstad. Heineken bier vind ik vies en bij McDonalds kom ik al jaren niet meer.
'Wat is je standpunt dan?' vraagt X.
'Gewoon,' zeg ik. 'Anti-sponsor?'
Misschien moeten ze wijnproeven op het Olympische programma zetten. Dan ga ik nu alvast oefenen.
Voor je het weet raak je verstrikt in ingewikkelde gesprekken waar je niet meer uitkomt, of in klem komt te zitten.
Maar met die discussies over de Olympische Spelen in Scotji, vind ik dat ik een standpunt in moet nemen. Alleen weet ik niet welke. Ik ben heel erg pro LGBT rights, ik twijfel alleen of een boycot van de Spelen de juiste oplossing is.
Nu blijk ik ongemerkt toch een standpunt in te nemen. Ik boycot namelijk al maanden, zo niet jaren, enkele sponsors van de Olympische Spelen. Want elke keer als ik een leuke functie zie op de website van Randstad, loop ik er consequent met een grote digitale boog omheen. Geen groter verdriet dan mijn carrièreplannen bespreken met de onaardige intercedente van Randstad. Heineken bier vind ik vies en bij McDonalds kom ik al jaren niet meer.
'Wat is je standpunt dan?' vraagt X.
'Gewoon,' zeg ik. 'Anti-sponsor?'
Misschien moeten ze wijnproeven op het Olympische programma zetten. Dan ga ik nu alvast oefenen.
2 augustus 2013
Vamos a ver
X. is binnenkort jarig. Het is me in al die jaren nog niet gelukt hem te verrassen met een cadeau dat niet op zijn lijst staat en toch gepast en gewenst is.
Twee jaar geleden bestelde ik een hippe juten zak uit Parijs. Op de website werden ze als bloembakken verkocht, maar eenmaal in gebruik bleken ze zo lek als, tja, juten zakken.
Verleden jaar had ik het fantastische idee om een hele DVD box aan te schaffen van een Engelse comedian. Het was een gok, ik kende zijn werk niet, wist alleen dat hij trouw komt opdagen in BBC shows en dan leuke grapjes maakt. De eerste aflevering hebben we met strakke gezichten gekeken. Te avant-gardistisch, te modern, te niet-leuk.
Dit jaar heb ik gekozen voor weer een onbekende serie (eerste deel, niet de hele box) en een onbekend boek. Verder kan ik geen details geven.
Vlak na de aanschaf was ik redelijk zeker dat het een hit is. Zoals elk jaar, eigenlijk. Maar hoe dichterbij de grote dag, hoe meer ik ga twijfelen. Ook schieten er allerlei ideeën te binnen die eigenlijk veel beter zijn, maar daarvoor is het te laat.
Gelukkig is het te warm om er te lang bij stil te staan. We zullen zien, zeggen de Spanjaarden. Ik zal zorgen dat er voldoende wijn in huis is, dan kan er weinig misgaan.
Twee jaar geleden bestelde ik een hippe juten zak uit Parijs. Op de website werden ze als bloembakken verkocht, maar eenmaal in gebruik bleken ze zo lek als, tja, juten zakken.
Verleden jaar had ik het fantastische idee om een hele DVD box aan te schaffen van een Engelse comedian. Het was een gok, ik kende zijn werk niet, wist alleen dat hij trouw komt opdagen in BBC shows en dan leuke grapjes maakt. De eerste aflevering hebben we met strakke gezichten gekeken. Te avant-gardistisch, te modern, te niet-leuk.
Dit jaar heb ik gekozen voor weer een onbekende serie (eerste deel, niet de hele box) en een onbekend boek. Verder kan ik geen details geven.
Vlak na de aanschaf was ik redelijk zeker dat het een hit is. Zoals elk jaar, eigenlijk. Maar hoe dichterbij de grote dag, hoe meer ik ga twijfelen. Ook schieten er allerlei ideeën te binnen die eigenlijk veel beter zijn, maar daarvoor is het te laat.
Gelukkig is het te warm om er te lang bij stil te staan. We zullen zien, zeggen de Spanjaarden. Ik zal zorgen dat er voldoende wijn in huis is, dan kan er weinig misgaan.
23 juli 2013
Koninklijke Kreeft, op de valreep van Leeuw
Zo, hij is eruit. De nieuwe Britse troonopvolger. Wat nou zo wonderlijk is, is dat ik mij de geboorte van zijn vader William nog goed kan herinneren. En in de archieven ligt nog ergens een dik plakboek met plaatjes van zijn oma.
Doet me een beetje denken aan de families in de volksbuurt waar mijn oom en tante vroeger woonde. Tussen twee bezoeken door kon het bewonertal in het pand van de buren zich zo maar hebben verdubbeld. Er was altijd wel een meisje zwanger wiens moeder nog niet oud genoeg leek om te stemmen.
Het Koninklijke Knulletje moet nog een naam. Op het moment van schrijven is die nog niet bekend. 'James' doet het goed in de gokwinkels. Net als 'George'. Ik zou hem 'Arthur' noemen, de naam die Charles eigenlijk aan William wilde geven. Wie wil er niet King Arthur zijn?
Zo ver ik weet zijn er in totaal vijf vorsten geweest in de geschiedenis van de Engelse troon met een unieke naam (Pointless knowledge!). De rest heeft er allemaal een nummer achter, zoals Elizabeth II. Dat lijkt me toch ook wel weer cool. Moet je wel oppassen wanneer ze je leven willen verfilmen. In de titel van de film 'The Madness of King George' hebben ze III weggelaten om te voorkomen dat het publiek dacht deel I en II te hebben gemist.
Maar goed, een klein Kreeftje dus, op de valreep van Leeuw. Nu moet ik nog alle sterrenbeelden van alle Engelse vorsten uit mijn hoofd leren. Dat zou pas echt goeie Pointless knowledge zijn. Ga ik meteen werk van maken.
Doet me een beetje denken aan de families in de volksbuurt waar mijn oom en tante vroeger woonde. Tussen twee bezoeken door kon het bewonertal in het pand van de buren zich zo maar hebben verdubbeld. Er was altijd wel een meisje zwanger wiens moeder nog niet oud genoeg leek om te stemmen.
Het Koninklijke Knulletje moet nog een naam. Op het moment van schrijven is die nog niet bekend. 'James' doet het goed in de gokwinkels. Net als 'George'. Ik zou hem 'Arthur' noemen, de naam die Charles eigenlijk aan William wilde geven. Wie wil er niet King Arthur zijn?
Zo ver ik weet zijn er in totaal vijf vorsten geweest in de geschiedenis van de Engelse troon met een unieke naam (Pointless knowledge!). De rest heeft er allemaal een nummer achter, zoals Elizabeth II. Dat lijkt me toch ook wel weer cool. Moet je wel oppassen wanneer ze je leven willen verfilmen. In de titel van de film 'The Madness of King George' hebben ze III weggelaten om te voorkomen dat het publiek dacht deel I en II te hebben gemist.
Maar goed, een klein Kreeftje dus, op de valreep van Leeuw. Nu moet ik nog alle sterrenbeelden van alle Engelse vorsten uit mijn hoofd leren. Dat zou pas echt goeie Pointless knowledge zijn. Ga ik meteen werk van maken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Gott nytt år
Uiteindelijk is het niet te doen, besloot ik. De verwachtingen zijn te hoog. Na maanden afwezigheid, kun je maar beter gewoon weer beginnen....
-
Uiteindelijk is het niet te doen, besloot ik. De verwachtingen zijn te hoog. Na maanden afwezigheid, kun je maar beter gewoon weer beginnen....
-
Er ligt een lijstje naast mijn toetsenbord: Ingegroeide teennagel Schrikkeljaar Hoop Het zijn mogelijke onderwerpen voor een blog, o...
-
Mijn mailbox zit vol met nieuwsbrieven van een organisatie. Ik interesseer mij voor die organisatie. Ze doen goed werk. Laatst las ik dat ze...